بی خبر از همدگر آسوده خوابیدن چه سود           برمزار مردگان خویش نالیدن چه سود

دوست را تا زنده است باید به فریادش رسید   ور نه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود

زنده را تا زنده است باید نمایی احترام         ور نه مشکی از برای مرده پوشیدن چه سود

با محبت تا توانی دست پیران را ببوس          ورنه بر روی مزارش زار نالیدن چه سود

یک شبی را از وفا با زنده ای غمخوار باش  ور نه بر روی مزارش تاج گل چیدن چه سود

تا زمانی زنده ایم با یکدیگر بیگانه ایم               درعزاها روی همدیگر ببوسیدن چه سود

تا توانی زنده ای را در جهان دلشاد کن          در عزا عطر و گلاب ناب پاشیدن چه سود

از برای سالمندان یک گل خوشبو ببر             تاج گلها را برا ی یکدیگر چیدن چه سود

گر ملاقاتش نرفتی خانه اش تا زنده است     خانه صاحب غمی را شب بخوابیدن چه سود

گر نپرسی حال من تا زنده ام در این جهان       بعد مرگم گریه و زاری و نالیدن چه سود

سالها عید آمد و رفت و نکردی یاد من              جای خالی مرا در خانه ام دیدن چه سود

ای که یادم نیستی هزگز در ایام حیات         روی قبرم سنگ مرمراز پس مردن چه سود

وقتی هستم تا ندانی کیستم                                     وقتی رفتم تا بدانی کیستم چه سود

+ نوشته شده در  ۹۴/۰۱/۳۱ساعت   توسط عبدالحسین دیده ور  | 

مربیان  پیشکسوت کشتی  سالها بدون چشمداشت مالی و صرفا با قراردادی که با حضرت حق داشتند  کار تربیت و آموزش مرام پهلوانی و ساختارفیزیکی بدن شاگردان را انجام داده اند.

مربیانی نظیر استاد حبیب الله بلور و استاد حاج عبدالحسین فعلی و استاد رحمت غفوریان  قهرمانانی نظیر آقایان عباس زندی، غلامرضا تختی،عباس حریری،محمد علی صنعتکاران ،عبدالله موحد ، مصطفی تاجیک  و... را تعلیم و به جامعه کشتی ایران تحویل دادند وتا آخر عمر به تعلیم جوانان پرداختند ، که هیچ کدام از این مربیان بزرگ خودشان قهرمان جهان نبودند.

حضرت علی می فرماید: تجربه بالاتر از علم است.

آقای رییس شما بدون مشورت با صاحبان فکر ، دو قانون از خود در آوردید و تصویب کردید:

اول: مربیان تیم ملی باید قهرمان جهان باشند!

دوم: مربیان بالای 60 سال باید بازنشسته شوند!

آقای رییس با این اخلاق دیکتاتوری و امنیتی نمی توانید فرمانده پهلوانان و قهرمانا ن باشید. قانون اول نشان از عدم درک صحیح از اصل پهلوانی می باشد . کدام قهرمان جهان توانست یک شاگرد به تیم ملی تحویل دهد ، کدام قهرمان  جهان در باشگاههایی که صاحب تربیت قهرمان است ،تعلیم می دهد؟

آقای رییس این اخلاق ،با فرهنگ پهلوانی سازگار نیست و باید با فکر و خرد و تجربه برای کشتی برنامه تنظیم کرد وباید با اهالی کشتی مهربان باشید.

کمی به پرونده مرحوم جهان پهلوان تختی مراجعه کنید که چرا تختی ، آقا تختی شد؟ پوریای ولی چرا ماندنی شد؟ آسید حسن رزاز چرا ماندگار شد؟

خداوند در قرآن مجید می فرماید: هرکس در گرو اعمال خویش است.

آیا شما کفاره اعمال گذشته را می دهید که چنین با اهالی کشتی آنهم پیشکسوتان کشتی دشمنی می کنید؟کسی باید فرمانده کشتی باشد که به رشد معنوی کشتی هم توجه داشته باشد.

آقای رییس وقتی آمدید بیشترین خوشحالی نزد پیشکسوتان کشتی بود اما شما با این اعمال دل پیران کشتی را به درد آوردید.

سید محمد خادم اسطوره مدیریت و رییس سه دوره فدراسیون کشتی حدود دو سال است در بستر بیماری می باشد .ناصر گیوه چی حدود ده سال است که بیمار می باشد . مرحوم افروزی و مرحوم ابر قویی و مرحوم آذرخش  پس از ماهها بیماری به سوی حق شتافتند ، آیا در مراسم ختم آنها شرکت کردید؟آیا به ملاقاتی بزرگان کشتی رفتید؟نمیدانم چرا از بزرگان کشتی دوری می کنید؟

آقای رییس مدال اصلی محبوبیت بین مردم است نه پست و مقام دو روزه دنیا . آقای رییس چون شما برای کشتی زحمت کشیدید بر من واجب است که اینها را به شما بگویم 

 ریاست ادوار گذشته نیز این موضوع را مطرح  وچند تن  از مربیان اثر گذار کشتی را  به قول خودشان به افتخار بازنشستگی نایل نمودند و سهم این مربیان توانا پس از سالها تلاش خون دل خوردن یک دسته ی گل بود.

البته در آن زمان رییس کمیته مربیان طرحی را ارایه نمودند به این شرح که هر مربی پیشکسوت وظیفه نظارت ده نفر از مربیان تازه کار و جوان را بر عهده بگیرد و نتیجه عملکرد آنها را هر سه ماه یکبار بصورت گزارش کتبی به کمیته مربیان ارسال ودر زمینه ارتقای درجه آنها تصمیم گیری نمایند.

اما متاسفانه  این طرح در حال حاضر به دست فراموشی سپرده شده است .

در زمان آقای سید محمد خادم ، استاد بلور با هشتاد و پنج سال سن مدیر تیم های ملی بود و نتیجه کار ایشان پنج طلا چهار نقره و یک برنز بود که تیم ملی برای این کشور به ارمغان آورد.

آقای حاج عبدالحسین فعلی با صد سال سن تجربیات خود را به ورزشکاران در باشگاههای ورزشی ارایه می نمود.

اکنون پس از دو سال محبوبیت شما بین اهالی کشتی و صاحبان فکر کم شده است آقای رییس  کاری کنید گه پس از اتمام دوره ریاست نام نیک از خود به جای بگذارید مانند آقای سید محمد خادم که سی وسه سال از مدیریت این مرد بزرگ می گذرد  اما هنوز از ایشان به خیر یاد می کنند چرا که برای این ورزش کارهای زیر بنایی انجام داد.

آقای رییس یک بار هم که شده جلسه ای با پیشکسوتان کشتی داشته باشید که به خیر و صلاح خواهد بود. 

در این دو روزه وفا کن که بعد از این دو سه روز

نه من بمانم و تو نه باغ ماند نه چمن

 

+ نوشته شده در  ۹۳/۱۱/۱۵ساعت   توسط عبدالحسین دیده ور  | 

و اما در این دلنوشته ،شما را به 2 موضوع دیگر یادآوری می کنم تا بهتر بدانیدکه در چه جایگاهی ایستاده اید و چه وظیفه ای پیش رو دارید.

نکته اول:یادآوری خاطراتی از استاد شیرگیرصاحب فرهنگ پهلوانی است،چه خوب است از پیشکسوتان این رشته سوال کنید و بپرسید که چه کسی با شعبان جعفری (تاج بخش)مبارزه کرد،که بابت همین مبارزه تحت شکنجه قرار گرفت و یک هفته در بیمارستان بستری بود.پس قدرش را بدانید و حرمت او را مانند حرمت صاحب خانه بدانید نه مهمان.

و اما  نکته دوم: که حیفم آمد آن را به گوش شما نرسانم فریاد کمک خواهی مرشد رفاهی از استان خوزستان بود که شاید صدایش را از صدا و سیمای جمهوری اسلامی شنیده باشید که مظلومانه ممدخواهی درباره رسیدگی به این ورزش داشت و از تعطیلی زورخانه ها در خوزستان شکایت کرد و آنرا ورزش غریب مانده و در غربت مانده خطاب نمود .

(روزی پهلوانی به بیراهه می رود)

مقام معظم رهبری فرمودند:ورزش باستانی یک تاریخ است برای ما یک ورزش نیست بلکه فرهنگ پهلوانی و روح جوانمردی و ... مورد احترام عموم است . 17شوال به عنوان روز فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه ای  در متن تقویم رسمی کشور درج شده و آیین نامه ترویج فرهنگ پهلوانی از طریق توسعه ورزش زورخانه ای توسط شورای فرهنگ عمومی با تایید شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شده است ترویج فرهنگ پهلوانی توسط زورخانه ها ،مرشدها،مسولین هیئت های ورزشی ،پهلوانان صاحب نام نیک و رسانه های نوشتاری و دیداری سراسر کشور انجام می پذیرد اما متاسفانه جای همه آنها در این مراسم خالی بود و بجای آنها با ابتکاری دقیق و پیش بینی شده  این روز بزرگ را به آینده نگری برای بدست آوردن کرسی چهار سال بعد و قرار دادن نفر بعدی برای مدیریت فدراسیون و معرفی به عنوان پایه گذار فرهنگ پهلوان به وزیر ورزش و چند وزیر دیگر ارایه شد یکی از بهترین شاهکارهای برنامه پایه گذار پهلوانی تصویب آیین نامه ای بود که قهرمانی که نفر اول سنگین وزن میشد باید به مدت شش ماه کلاس دوره پهلوانی را بگذراند و نمره قبولی بگیرد و پس از موفقیت بازو بند پهلوانی نصیب پهلوان شود .

((دوست هر کس نماینده خرد اوست))

حضرت علی (ع) از پایه گذاران پهلوانی ،پهلوان پوریای ولی،پهلوان تختی و پهلوانان گذشته تا شش ماه دوره دیدند لقب پهلوانی داده شد یا شصت سال پاکی،جوانمردی،تواضع ،حق شناسی و تدین ،مردم،قهرمانان و ورزشکاران ،پهلوان را انتخاب می کنند . با صدور بخش نامه شش ماهه .دیگر افتخار پایه گذار پهلوانی بردن مسابقات پهلوانی به گود زورخانه ها بود که آسیب های اصابت بدن حریف به لب گود پیش بینی نشده .آیا نیاز ترویج پهلوانی تقدیر از دوستان و چسبیده های ورزش است در ورزش پهلوانی سیاه نمایی و سیاست بازی جایی ندارد و یکی دیگر از ابتکار رییس جوان رونمایی از کتاب جناب آقای دکتر ولایتی بود کور باد چشمی که نتواند دید اما از شما سوالی دارم آیا کتاب مورخ مرحوم انصاف پور را مطالعه کرده اید وآیا کتاب علمی ،فرهنگی،ورزشی آقای مهندس تهرانچی را خوانده ایید آیا 6 جلد کتاب عباس عباسی را نگاه کرده اید.خداوکیلی اگر آقای دکتر در این مقام نبود شما رونمایی از یک فتوکپی می کردید

در پایان پیامی گوهربار از مقام معظم رهبر که فرموده اند کار باید کامل،محکم،ابتکاری همراه با نیاز انجام گیرد آیا نیاز ورزش پهلوانی معرفی افرادی است که بویی از این ورزش باستانی نبرده و فقط می تواند پشتیبانی خوبی برای دوستان باشد .کجا بودند بانی های واقعی فرهنگ پهلوانی .کجا بودند سینه سوخته های ورزش باستانی  کجا بودند شکنجه شده های قبل از انقلاب که برای احیای منزلت پهلوانی شکنجه شدند .               

 

+ نوشته شده در  ۹۳/۰۶/۰۹ساعت   توسط عبدالحسین دیده ور  | 

 

 

ما نمک نشناس نیستیم ،ما به پیروی از حضرت خاتم (ص) و مولای متقیان علی (ع)و به پیروی از دستورات مقام معظم رهبری تقوا در سخن گفتن و عدالت در انتقاد کردن را رعایت می کنیم.ما چشمهایمان را بر روی کارهای خوب شما نمی بندیم. ما سپاسگزار و ممنون زحمات شما در زمینه های خوب و مثبت هستیم . اما چرا اینقدر ندانم کاری؟!چرا اینقدر ناآگاهی؟! آیا تا به حال از خود پرسیده اید آیا ورزش باستانی به شهرستان های ماهم تعلق دارد یا نه؟آیا می دانید اگر سهم آنها در این ورزش از تهرانی ها بیشتر نباشد قطعا کمتر هم نیست؟آیا در جای جای این مرز و بوم پهلوانان و شیر مردانی در کنج خانه وجود نداشتند که شایسته طرح  نام و چهره شان در این مراسم پس از عمری زحمت باشیم؟آیا ارزش این دلیرمردان و جوانمردان از آن مورچه های راز بقا و پرندگان و خزندگان مستندهای طبیعت کمتر است؟چگونه از این موجودات ریزو درشت روزی 2-3 مرتبه در کانال های مختلف صدا و سیما نامی به میان می آید و تصاویری از راه رفتن و دانه چیدن و قدقدکردنشان نشان داده می شود اما از این الگوها و اسوه های مردانگی و قناعت و درستکاری و حلال خوری گزارشی دیده نمی شود؟!

پس شما کجایید و چه می کنید ؟چرا برای طرح این جواهرات تاریخی این مرز وبوم  نمی جنگید؟چگونه شب را به صبح می رسانید و از درد و رنج این آبروداران که صورت خود را با سیلی سرخ نگه می دارند و در نزد عروس و داماد و نوه و نتیجه با اندکی  درآمد آبرو داری می کنند غافلید؟!

واقعا به قول هنرمند محترمی که دعوت کرده بودید:

عجب رسمیه رسم زمونه ،آیا نباید گریست ،آیا نباید سر را به دیوار کوفت آیا باید همچنان دو دستی صندلی اداره وسمت مدیریت را چسبید؟آیا نباید از غم این عزیزان شهرستانی و تهرانی خون در رگهایمان بخشکد و گوشت تنمان آب شود و به پاره ای استخوان تبدیل شویم؟

آیا مولایمان علی(ع)اینگونه و همانند ما بود؟

چقدر به مولایمان شباهت داریم؟

آیا شباهت ما به مولا در حلول و عرض محاسن مبارکمان است در تسبیح و استغفرالله گفتن زبانی یا در تعداد خیرات و میراث و دستگیری مان  از ضعفا و دردمندان و کارگشایی و کارراه اندازی  از گره های مردم کوچه و بازار و محل کار و محل سکونت؟

بگذریم،این دلنوشته سر دراز دارد و اگر بخواهم حق مطلب را ادا کنم باید اول ازپیشکسوتهای  شهرستانی و له شده در کتاب گمنامی بگویند از رادمردان خطه مازندران و کردستان و کرمانشاه و لرستان و گیلان و فارس و بوشهر و خوزستان و یرد ،خراسان و دهها شهرکوچک و بزرگ دیگر که سعادت یادآوری نامشان را ندارم.آیا در این استانها و شهرها پلنگان و شیران این ورزش در بند فقرگرفتار نیستند؟ آیا از میان آنها کسی به پول داروی بیماری های رنگارنگ دوران پیری محتاج نیست؟شاید ماهم ندانیم ولی شما بعنوان سکاندار این فدراسیون نمی توانید ندانید.ندانستن شما گناهی نا بخشودنی است .

آیا توانسته اید در ایام ریاست خود سری به گوشه وکنار این مرز بوم بزنید و به پیشکسوتی شهرستانی یا تهرانی مانده در گرداب فراموشی سری بزنید و حداقل سلامی بکنید و دستش را ببوسید و از وی دلجویی کنید و یک نان شامتان را با وی قسمت کنید؟ آیا به زورخانه های  شهرستانها سر زده اید؟آیا از تعطیلی زورخانه خوزستان باخبرید؟

واقعا عجب رسمیه رسم زمونه  آدم انگشت به دهان میمونه

آیا به مصداق کلام گوهربار :

چو استاده ای دست افتاده گیر

نباید دستگیر زحمتکشان و پیشکسوتان رشته ورزش خود باشیم.

آیا باید زلزله ای بیاید ،آیا باید کن فیکن صورت بگیرد.آیا باید عذاب الهی بر ما نازل شود تا از خواب برخیزیم؟

آیا نباید از سرنوشت پیشینیان عبرت گرفت؟

آیا نباید از نابود شده های تاریخ چیزی بیاموزیم؟

آیا نباید رهرو جاودانه شده های تاریخ باشیم؟

اگر نیاموختیم و عبرت نگرفتیم مطمیٍن باشید عبرت دیگران و عبرت روزگار خواهیم شد.

آیا در دین و آیین ما برای روسا چیزی و مطلبی مهم تر از خدمتگزاری و خدمت به محرومان تعریف شده است؟

آیا رییس فدراسیون برای سرافراز کردن این رشته آمده یا برای سرنگونی آن؟آیا می توان بر سر شاخ نشست بن برید؟

بی توجهی به پیشکسوتان همان بن بریدن است

بیایید اهداف فدراسیون و ریاست فدراسیون را از نو و دوباره تعریف کنیم .وقتی نوجوان  و جوان  این  مرز و بوم فلاکت پیشکسوت این رشته را می بینید ،آیا انگیزه ای برای حضور وی در این رشته می ماند ؟

اگر می خواهیم این رشته را در نسل جوان اشاعه دهیم راه را اشتباه نرویم.شما کارهای خود را بهتر می دانید و از دقایق عمر ریاستتان و فرصتهایی که داشتید و موانع و مشکلات  آن بهتر از ما با خبرید.آنچه در این ایام نصیبتان شد حلالتان اگر می توانستید کاری انجام دهید و آن کار را انجام دادید. من در ایام پایان عمر خود هستم  و نمی دانم  تا صبح زنده باشم یا نه  اما این را در مورد خود می دانم که در حدود 60سال قبل در سال 1334 که از زورخانه حاج غلام  ایران نژاد این ورزش را شروع نمودم و در نزد بزرگانی چون مرحوم منصور رییسی ،مرحوم جعفر خداوردی و حاج قاسم رایگان صاحب آن کتاب گرانقدر فنون کشتی را یاد گرفتم و در نزد مربیان ارجمندم در ورزش باستانی حاج مصطفی نجات ،حاج غلامعلی کنجکاو ،حاج احمد شریف و حاج مصطفی طوسی و بسیاری دیگر از عزیزان که نام شان لرزه بر اندام حریفان می انداخت و با آیین پهلوانی و زورخانه آشنا شدم ،لحطه ای از آموزش فن و فهم این ورزش  فرو گذار نکردم وعلاوه  بر 37 سال مربی گری و مدیریت  در باشگاه شهید حاج مهدی عراقی ،تالیفاتی را در زمینه های مختلف به سرانجام رسانیده ام از جمله کتاب هزار فن و فهم در آداب و آفات ورزش،کتاب هزار فن و هزار پند و همچنین کتاب از زبان خوراکی ها را می توان نام برد اخیرا نیز سری کتابهای جیبی تحت عنوان "تلنگر" در چند جلد را در دست تهیه دارم.کتاب قرآن کریم به زبان فارسی به خط خود از دیگر اقدامات این  بنده کمترین در اشاعه  فرهنگ دینی و درستکاری و پاک زیستن و سالم زیستن و سالم زندگی کردن بوده است که امیدوارم مقبول درگاه احدیت قرار گیرد . همچنین در سال 1386 در جهت اشاعه این ورزش در میان جوانان و خارج کردن پارک ها از تسلط معتادان برای اولین بار اقدام به برگزاری مسابقات کشتی پهلوانی و آیین های ویژه آن در حوزه جنوب شرق تهران با همکاری شهرداری منطقه 12 پارک هفده شهریور واقع در چهارراه دروازه دولاب نمودم  و در طرحی جامع در نظر داشتم آن را در نواحی مختلف پایتخت به اجرا درآورده و آنگاه از میان قهرمان نواحی مختلف ،مسابقه انتخابی برای تعیین قهرمان اصلی پایتخت را برگزار نمایم و شور و شوق و جنب و جوش در میان جوانان ایجاد کنم که با تنگ نظری و کوته بینی  مسولین وقت و استیضاح آن ها این حرکت نیمه کاره ماند که گناهش بر گردن آنها تا قیامت باقی خواهد ماند .

سخن کوتاه کنم این ورزش تنها یک ورزش مثل ورزش های مرسوم دیگر نیست در این ورزش علاوه بر آمادگی و مهارت جسمانی ،تربیت روحانی و اخلاقی و حرمت نگهداری کوچکتر نسبت به بزرگتر و حرمت نگهداری والدین و استاد و تاکید بر ابعاد مختلف آیین جوانمردی و مسولیت اجتماعی و اخلاقی و رفتاری در روح و جان ورزشکار رسوخ داده می شود.لذا شایسته است هر جوان یا میانسالی که سکان مدیریت این رشته را به دست میگیرد ،یک گروه مشورتی از پیشکسوتان این رشته را در کنار خود ساماندهی نماید تا ارزش های اصیل این ورزش به فراموشی سپرده نشود  تشکیل انجمن پیشکسوتان این رشته از واجب واجبات است.

ما به هیچ جناح و دسته و گروهی وابسته نیستیم .و نان خور هیچ صاحب قدرت و صاحب ثروتی نیستیم ما جز به قدرت بازوی خود ولطف الهی و کار و تلاش خود،راه معاش دیگری بر نگزیده ایم و مواجب بگیر دارو دسته ای نیستیم . ما را همین بس که زمام دار تنها ورزش مقدس و انسان ساز جهان هستیم و خود را خدمتگذار و حامی و خاک پای بزرگان و زحمتکشان و پیشکسوتان در اقصی نقاط کشور از دورترین شهرستان ها تا ارجمندان فراموش شده آن در تهران می دانیم.

 

با تقدیم احترام

عبدالحسین دیده ور

ادامه دارد

+ نوشته شده در  ۹۳/۰۶/۰۱ساعت   توسط عبدالحسین دیده ور  | 

 

نام نیک دیگران ضایع مکن                                        تا بماند نام نیکت برقرار

روز پنج شنبه 17 شوال ((مصادف با 23 مرداد )) به مناسبت روز فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه ای و هنرهای فردی مراسمی در کاخ گلستان بر پا بود تا مثل سالهای گذشته از مردانی که برای احیاء فرهنگ پهلوانی  تلاش نموده اند ، تقدیر و این روز بزرگ گرامی داشته شود اولا دست شما درد نکند.اما و صد اما و صدها افسوس و زهی تاسف که در این مراسم ،غیر از چند رییس فدراسیون قبلی و دو پهلوان،شخص دیگری از زحمتکشان این ورزش و دلسوختگان این یادگار باستانی و نیا کان حضور نداشت ؟چرا رؤسای هییت های استان ها ،مدیران زورخانه ها ،مرشد ها ،پیش کسوتان ورزش باستانی و روسای فدراسیون ها غایب بودند و در این مراسم جایشان خالی بود . از حاضرین از آقای حاج عباس حاجیان به عنوان پدر شهید تقدیر شد.از گناه دعوت نکردن از صاحبان اصلی این رشته که بگذریم اما از یک خطای بزرگ نمی توان گذشت و آن معرفی استاد حاج امیر شیرگیر بنیانگذار ورزش نوین باستانی به عنوان میهمان بود.همان استاد شیرگیری که با تلاش وی سازمان تربیت بدنی مجبور به تاسیس یک فدراسیون با بودجه کامل و جداگانه باآیین نامه های مرتبط با مسابقات کشتی های پهلوانب و زورخانه ای و هنرهای فردی گردید و تشکیلاتی با آبرو پیدا کرد و جهانی و فرا ملی شد آیا این انصاف است در خطا بودن این نوع رفتار همین بس که استاد شیرگیر به عنوان اعتراض مراسم را ترک نمود .ایشان فرمودند که صاحب خانه هستند نه میهمان ،ایشان فرمودند چرا میهمانان واقعی که همان پیشکسوتان و زحمتکشان واقعی این رشته هستند غایب اند؟ و چرا به مراسم دعوت نشده اند؟اینجا جایی برای میهمانان واقعی قایل نشده اند؟آیا نمی بایست آدمهای با فرهنگ پهلوانی در این مراسم باشند و ازآنها تجلیل به عمل آید؟ آیا شما در فدراسیون سمت دبیری نداشته اید؟و از پیشکسوتان این رشته بی خبر هستید ؟ آیا نمی بایست در این مراسم تعداد بیشتری از آنها را دعوت می نمودید و به آنها ارج و منزلت می نهادید ؟آیا باید آنها این مراسم را که مال خود آنهاست از تلویزیون تماشا کنند؟آیا باید آنها خانه نشین شده و عده ای دوست و رفیق در مراسم حاضر باشند؟آیا باید آنها فوت نمایند و آنگاه شما بیدار شوید ؟ آیا فکر کرده اید دسته گل شما بر مزار آنها چه دردی را دوا خواهد کرد ؟تو را به خدا تا آنها زنده دهستند ،آنها را دریابید آیا درست است بهه پهلوان های زنده توجهی نکدر و به دنبال پهلوانهای مرده گشت؟آیا شما هم در زمره معتقدان به این کلام هستید :

 ((پهلوان مرده را عشق است))

اگر این چنین است لطفا نام سازمان را به (فدراسیون پهلوان های مرده)تغییر دهید تا خیا همه راحت شود و ما هم تکلیف خودمان را هم بدانیم که پیشکسوت دیگر ارزش ندارد .محاسن و موی سفید ارزش ندارد و انگار در آسیاب سفید شده است!!!

سال گذشته مراسمی بزرگ و با آبرو توسط فدراسیون وقت برگذار شد که حدود 500 نفر شرکت کردند به آقای طالقانی دست مریزاد می گوییم آن مراسم را میزان مراسم امسال قرار دادم ،آن کجا و این کجا .

قرآن مجید می فرماید: "هرکس در گرو اعمال خویش است"

آقایان رییس های جوان سعی کنید کاری کنید که مثل گذشتگان نام با آبرو از خود بهجای بگذارید و نام نیک دیگران را ضایع نکنید.استاد شیرگیر احیاء کننده فرهنگ پهلوانی است نه میهمان .هنرمند دعوت شده را می توان میهمان نامید ولی صاحبخانه را میهمان نامیدن بی احترامی است .آقای رییس جوان آیا شما به یاد دارید در قبل از انقلاب چه بلاها بر سر این ورزش آورده بودند ؟آیا یادتان هست که نوجوانان در کافه ها و رستوران ها میل بازی می کردند و پاداش نقدی می گرفتند؟یا در خیابانها روی تریلی ها ورزش پهلوانی را تا حد یک ورزش نمایشی رسانده بودند؟اکنون هم توسط بعضی روسا به صورت نسنجیده و نپرسیده از استخوان خرد کرده های این رشته در کنارهای پیاده رو و یا متروهمان روش های نمایشی را به اجرا در می آورند ؟آقای رییس اگر استاد شیرگیر احیاء کننده فرهنگ پهلوانی هستند شما حداقل حمایت کننده خوبی باشید اگر شما سعادت احیا کنندگی را نداشته اید ،سعادت خوب نگهداری کردن از این سنت را از پیشکسوتان سوال کنید تا نامتان در همه دوران ها به نیکی یاد شود .اقدامات شما در این فدراسیون و این ورزش بدون توجه به ریشه های آن و پیشکسوتان به جایی نمیرسد و جز هدر دادن بودجه فایده و ثمری ندارد و در نهایت به یک ورزش توخالی از فرهنگ اصیل ملی و جوانمردی تبدیل میشود و مثل اتفاقی که در بعضی ورزش ها ی دیگر افتاده است به همان پوچی گرفتار می گردد...

عبدالحسین دیده ور

ادامه دارد

+ نوشته شده در  ۹۳/۰۵/۲۹ساعت   توسط عبدالحسین دیده ور  |